مصطفی نوائی

ملقب به نیرالسلطان در 1248 متولد شد. قسمتى از تحصیلات ابتدایى و متوسطه را در ایران انجام داد و زبان فرانسه را خیلى خوب آموخت و چندى در اروپا ادامه تحصیل داد. در اوان مشروطیت به ایران بازگشت و طبعا به علت اقامت در اروپا از طرفداران مشروطه و قانون و آزادیخواهان بود. بعد از استبداد صغیر در انتخابات دوره دوم كاندیداى نمایندگى شد و از شهر بابل انتخاب گردید. پس از پایان مجلس به علت تربیت اروپایى و آشنایى به مدارس اروپا در تهران یكباب مدرسه شبانه‏روزى به نام سیروس دایر نمود. دوره این مدرسه شش سال بود و دروس به زبان فرانسه و فارسى تدریس مى‏شد و ارزش تحصیلى آن معادل دیپلم متوسط تعیین شد. نیرالسلطان در 1335 قمرى روزنامه معتبر و مهم صداى ایران را در تهران انتشار داد. صداى ایران روزنامه‏اى كاملا سیاسى و انتقادى بود و با هیئت حاكمه سرسازش نداشت. این روزنامه چند سالى انتشار یافت تا در محاق توقیف قرار گرفت و خود در كابینه وثوق‏الدوله به قزوین تبعید شد. پس از چند ماه به اروپا رفت. پس از مراجعت از اروپا در دوران نخست‏وزیرى مشیرالدوله چندى معاون و كفیل وزارت كشور بود. در 1300 در ترمیم كابینه قوام‏السلطنه به وزارت فوائد عامه منصوب گردید ولى عمر وزارت او طولانى نشد. در 1301 پس از كشف توطئه علیه سردار سپه مشارالملك وزیر سابق دربار و ظهیرالاسلام و همین نیرالسلطان را بازداشت كردند. پس از استخلاص از زندان براى جبران گذشته به جكومت گیلان منصوب شد و چند ماهى در آنجا حكومت كرد. جمعى علم مخالفت علیه او برافراشتند و در جراید مطالبى علیه او منتشر شد. در تهران فرخى یزدى مدیر طوفان به حمایت او برخاست و او را تأیید نمود. نیرالسلطان پس از حكومت گیلان كارى قبول نكرد و كار اصلى او ملكدارى بود. سرانجام در 1320 در 72 سالگى در تهران درگذشت.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.